خورشید تاریک و آتشین

خانه ی دوستم (ر. ح.) رفتم.  ما قرار بود نماز صبح را جماعت بخوانیم. به امامت استادی که من او را دوست دارم. (ح. ا.)
یک نفر از بیرون صف از استاد سوالی کرد و به اندازه ای گفت و گو کردند که خورشید طلوع کرد.
خورشید تاریک بود. درست مثل اینکه پشت یک سپر آهنی باشد.
از اطراف این سپر آتش می بارید.
شعاع نور خورشید به شراره ی قرمز آتش تبدیل شده بود. 


روزهای سختی در انتظار زمین است. 
چیزی شبیه طوفان نوح که فقط با نماز می توان از آن به سلامت گذشت.